เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อหลินหลานปรากฏตัว ซูอี้และกลุ่มระดับอริยะก็ทยอยปรากฏตัวตามมา รวมถึงประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาชื่อชิงเนียนเว่ย เทพธิดาศักดิ์สิทธิ์ซูหวาน และเหล่าผู้อาวุโส
บรรดาศิษย์แห่งสระหยกต่างมารวมตัวกันโดยรอบ พลางมองห้วงว่างด้วยสีหน้าซับซ้อน
อย่างระดับอริยะซูอี้ แววตาที่มองหลิงชิงเสวี่ยนั้นมีทั้งความปลาบปลื้มและความอาวรณ์
ตั้งแต่หลิงชิงเสวี่ยเข้าสำนัก เธอก็เป็นผู้พิทักษ์ทางให้อีกฝ่าย แต่ยัยหนูคนนี้เติบโตเร็วเกินไปแล้ว
หญิงชราสอนได้น้อยนิด เพียงเฝ้ามองเธอเติบโตอย่างเงียบงัน ทว่าภายในใจกลับเปี่ยมด้วยความภาคภูมิและยินดี
ยินดีที่ได้มีโอกาสพิทักษ์มรรคให้ศิษย์เช่นนี้!
ที่จริงหญิงชรามีเรื่องอยากพูดกับหลิงชิงเสวี่ยมากมาย เพียงแต่กลัวว่าจะรบกวนการบำเพ็ญของเธอ
แต่เพียงชั่วพริบตา อีกฝ่ายก็ทะยานสู่สวรรค์เสียแล้ว ในใจจะไม่เสียดายและจนปัญญาได้อย่างไร
เช่นเดียวกับเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์ซูหวาน ความเศร้าจากการลาจากทำให้ดวงตาของเธอคลอหน่วยด้วยหยาดน้ำ