กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
'ฉันดีที่สุดเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!' มุมปากของตู๋เมี่ยวหลิงเลิกฝืนไว้ไม่ได้ แทบอยากจะคาดเอวหัวเราะลั่น
'ถ้าหลิงชิงเสวี่ยอยู่ที่นี่ เธอคงต้องหึงหวงจนคลั่งแน่เลย!'
ครั้งนี้มาที่ร่องรอยอริยะ นอกจากฝึกฝนประสบการณ์ตัวเองแล้ว เธอยังคิดจะช่วยท่านผู้อาวุโสหาไอเทมความโปรดปรานด้วย
ไม่นึกว่าจะช่วยจู๋ชิงเฉิงไว้ได้ ได้ทั้งวิชาเซียนอำนวยพรและอาวุธเซียนไปแล้ว ยังได้รับคำชมเชยและความนับถือจากลั่วหงซีขนาดนี้ จะไม่มีความสุขได้ยังไง?!
ทั้งสองคุยกันสักพัก ตู๋เมี่ยวหลิงก็ถ่ายทอดวิชาเซียนอำนวยพรเข้าไปในหว่างคิ้วของหงซี
'นี่เป็นวิชาเซียนที่ท่านผู้อาวุโสซ่อมแซมให้ เหมาะกับอาชีพเสริมมาก เธอลองเรียนดูก็ได้ ถ้าไม่เข้าใจก็ถามท่านผู้อาวุโสได้'
'อืมอืม!' ลั่วหงซีพยักหน้าด้วยรอยยิ้มสดใส