เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตู๋เมี่ยวหลิงลำพองใจกับสีหน้าของลั่วหงซีอย่างยิ่ง แต่ภายนอกยังคงสงบนิ่ง เผยให้เห็นทั้งหมดถึงท่วงท่าสง่างามของผู้ยิ่งใหญ่
“ท่านผู้อาวุโสกล่าวชมเกินไป ผู้เยาว์เพียงโชคดีเท่านั้น”
“อย่าเรียกฉันว่าท่านผู้อาวุโสเลย” เยี่ยนหนานเทียนรีบโบกมือ
“ผู้บรรลุก่อนย่อมเป็นผู้อาวุโส ฉันต่างหากที่ต้องเรียกคุณว่าท่านผู้อาวุโส”
ในฐานะนักเขียนเครื่องราง ผู้ที่ก้าวนำหน้าในวิถียันต์ย่อมเป็นผู้อาวุโส!
เมื่อได้พบตู๋เมี่ยวหลิง เขาจึงเข้าใจว่าตอนเหล่านักหลอมโอสถแห่งดินแดนตะวันออกเห็นลั่วหงซี พวกเขารู้สึกเช่นไร
ทั้งขมขื่นและจนปัญญา!
‘เสิ่นหลิงเอ๋อร์ผู้นี้เก่งกว่าฉันเสียอีก!’ ลั่วหงซีนับถือเธออย่างยิ่ง
เธอมีคุณชายคอยช่วยจึงประสบความสำเร็จดังเช่นทุกวันนี้ แต่อีกฝ่ายกลับพึ่งพาตัวเองจนมาถึงขั้นนี้ได้ แสดงให้เห็นว่าคุณสมบัติแข็งแกร่งเพียงใด!