กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
‘สุดท้ายก็มาถึงจนได้สินะ~…’ ดวงตาของไป๋เซียนเอ๋อร์สั่นระริก แสงขาวรอบกายวาบหนึ่งแล้วกลายเป็นร่างมนุษย์นั่งอยู่ข้างเตียง
เธอก้มหน้าอาย ๆ เสยผมขาวข้างหู:
“พี่อวิ๋น ฉัน~… ฉันไม่ค่อยเก่งเรื่องนี้”
“ไม่เป็นไร พอเข้าไปแล้วน่าจะมีคำแนะนำ” เสิ่นอวิ๋นเปิดใช้งานบัตร ก็เห็นระลอกคลื่นมิติผุดขึ้นในห้วงว่างของห้อง
“ไปกันเถอะเซียนเอ๋อร์” เขาจูงไป๋เซียนเอ๋อร์ที่เขินอายจนหน้าแดงเข้าไปในแดนลับ
แดนลับมีรูปร่างคล้ายถ้ำเทพ รอบด้านว่างเปล่า มีเพียงตรงกลางที่เหลือสระหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยหมอกปราณ
พอทั้งสองลงถึงพื้นก็ได้รับคำแจ้งเตือน:
[ติ๊ง! แดนลับรวมมรรคเปิดแล้ว บำเพ็ญสามชั่วโมงสามารถยกระดับตบะของแต่ละคนได้]
‘นี่มันต่างจากสระประสบการณ์ของเหมียวหลิงครั้งก่อนหรือ?’ เสิ่นอวิ๋นเลิกคิ้ว