กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลิงขนทองล้างแค้นให้กวางน้อยตัวนั้นแล้ว ถึงกับเผาตระกูลเจียงเมืองชิงทั้งตระกูลเลย อ้อ พี่อวิ๋น!” พูดถึงตรงนี้ ไป๋เซียนเอ๋อร์กระโดดขึ้นเตียง เลียนเสียงลิงขนทองพลางประสานมือ:
“ตระกูลเจียงมีอำนาจมาก หลังถูกเผ่าล้างทั้งตระกูล ผมก็ถูกยอดฝีมือสำนักปราบมารจับตา เพื่อเอาชีวิตรอด ผมจึงบอกว่าเป็นน้องชายของพี่เสิ่น อีกฝ่ายจึงปล่อยผมไป ที่นี่ขอบคุณพี่เสิ่น!ฟ้าสูงทางไกล มีวาสนาค่อยพบกันใหม่!”
“ทำเรื่องเลวก็คิดถึงฉัน” เสิ่นอวิ๋นส่ายหน้าพลางขำ
“ครั้งหน้าฉันจะจัดการเขาเอง!” ไป๋เซียนเอ๋อร์พูดอย่างฉุน ๆ:
“ลิงน้อยตัวนั้นรู้ว่าถ้าฉันได้ยินคำพวกนี้จะต้องจัดการเขา จึงให้คนมาบอกต่อให้ฉันฟัง”
“ฮ่า ๆ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก” เสิ่นอวิ๋นลูบหัวนาง:
“เซียนเอ๋อร์ ฉันขอเล่นเกมสักพักก่อน”