กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชิ้ว!!
ส่วนจื่อเมิ่งยังมีฝีมืออยู่บ้าง หลบเข้าไปในห้วงว่างจนหายไป
แต่สำหรับตู๋เมี่ยวหลิง การฆ่าองค์ชายราชวงศ์พุทธก็เพียงพอแล้ว อีกทั้งตอนออกจากบ้านนางปลอมแปลงใบหน้าปิดบังไว้ หญิงคนนั้นก็ไม่รู้ว่านางเป็นใคร
“หึ!นังสารเลวนี่ต้องถูกผู้ยิ่งใหญ่เลี้ยงดูไว้แน่ ๆ ไม่อย่างนั้นจะมีสมบัติมาจากไหน!” จางซานส่งเสียงหึ จากนั้นกำหมัดไหว้ตู๋เมี่ยวหลิง:
“ขอบคุณสหายบำเพ็ญที่ยื่นมือช่วยเหลือ!ข้าพเจ้าไม่ได้ขโมยของของพวกเขา แต่ไปพบสมบัติวิเศษในป่า พวกเขากลัวว่าข้าพเจ้าจะเปิดเผยข่าว จึงไล่สังหาร”
“สมบัติวิเศษ?” ตู๋เมี่ยวหลิงใจเต้น ถามขึ้น:
“อยู่ที่ใด?”
จางซานไม่ได้ปิดบัง เพราะสมบัติวิเศษชิ้นนั้นเขาเองก็เปิดไม่ได้ อีกทั้งหญิงคนนี้ช่วยเขาไว้จริง ๆ: