กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
‘ไม่นะ สมองเธอนี่คิดผิดทางไปแล้วหรือเปล่า?’ เสิ่นอวิ๋นรีบแก้ความเข้าใจให้สาวน้อยคนนี้ทันที
“เอาละ ผู้นี้ไม่ได้หายไปไหนหรอก ขอแค่เธอเชื่อฟังดี ๆ...”
“เมี่ยวหลิงจะเชื่อฟัง เมี่ยวหลิงจะเชื่อฟังท่านผู้อาวุโสทุกอย่างต่อไป!” ตู๋เมี่ยวหลิงที่น้ำตานองหน้าพยักหน้ารัว ๆ น้ำเสียงเริ่มสั่นเครือ
“เมี่ยวหลิงจะ... จะไม่ยอมให้ท่านผู้อาวุโสต้องสิ้นเปลืองแก่นกำเนิดเกินจำเป็นอีกแล้ว”
‘รู้งานดีนี่! ในที่สุดก็ดึงเธอกลับมาได้! เล่นตามสูตรนี่ได้ผลจริง ๆ...’ เสิ่นอวิ๋นตบแผ่นหลังเนียน ๆ ของนางเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงเบา
“พอแล้ว รีบแต่งตัวเถอะ ชาอีกชงเดียวเราก็ต้องไปแล้ว”
“อืม...” ตู๋เมี่ยวหลิงลุกขึ้นเช็ดน้ำตา
“ท่านผู้อาวุโส ต่อไปเมี่ยวหลิงจะไม่ทำให้ท่านต้องเป็นกังวลอีกแล้ว...”