กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่กี่นาทีต่อมา เมื่อความกระตือรือร้นของตู๋เมี่ยวหลิงคลายลง เธอจึงค้นพบว่าเพราะรถสไลเดอร์กระดอนขึ้นลง มือที่ท่านผู้อาวุโสโอบเอวเธอไว้เลื่อนขึ้นไปวางอยู่ใต้รักแร้แล้ว
แม้ท่านผู้อาวุโสจะมีมารยาท หันมือกลับจับข้อมือตัวเองไว้
แต่แขนได้กดจนเธอเปลี่ยนรูปไปแล้ว
'นี่... นี่น่าอายจัง~' ตู๋เมี่ยวหลิงเบาๆ กัดริมฝีปากชมพูก็ไม่กล้าเตือน ทำได้เพียงปล่อยให้ท่านผู้อาวุโสกอดแบบนี้ไป
เธอยังไม่กล้านั่งขึ้นด้านบน กลัวว่าเสิ่นอวิ๋นที่ตระหนักได้จะอึดอัดใจ:
'ต้องโทษฉันเอง ที่ติดนิสัยสวมชุดรัดรูป...'
ถ้าไม่มี รถสไลเดอร์แค่กระเทือนเล็กน้อย
ท่านผู้อาวุโสที่ถูกกระแทกจะสังเกตเห็นได้ง่าย
โชคดีที่ระยะแข่ง 10 นาทีสิ้นสุดอย่างรวดเร็ว