เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ราวกับรู้สึกว่ามีคนมา ชายชราหันศีรษะกลับมาอย่างแข็งทื่อ ดวงตาที่ขุ่นมัวดูเหมือนจะกระจ่างขึ้นเล็กน้อย หลังจากมองหลิงชิงเสวี่ยแล้วริมฝีปากก็ขยับเล็กน้อย:
“นั่งสิ”
พูดจบ เขาก็กลับไปจ้องต้นไม้โบราณต่อด้วยตนเอง
“คารวะท่านผู้อาวุโส” หลิงชิงเสวี่ยกำหมัดไหว้แล้วค่อยๆ ย่องเข้าไปสังเกตต้นไม้โบราณต้นนี้อย่างระมัดระวัง
การที่ชายชราผู้นี้ปฏิบัติเช่นนี้ ต้นไม้ต้นนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน
ต้นไม้สูงหนึ่งเมตร ลำต้นแห้งเหี่ยวทั้งต้น มีเพียงตรงกลางลำต้นที่มีรากแก้วสีเขียวมรกตเจิดจ้าทอดยาวไปถึงผลไม้ลูกเล็กสีเขียวที่อยู่บนยอดต้น
ผลไม้สีเขียวมีขนฟู ดูแล้วยังไม่สุกดี
และบนพื้นรอบๆ ก็มีเมล็ดผลไม้สีเดียวกันกระจัดกระจายอยู่สามเมล็ด
‘อย่าบอกนะว่า ท่านผู้อาวุโสคนนี้กินไปสามลูกแล้ว?’ หลิงชิงเสวี่ยไม่กล้าถามว่ากินไปแล้วรู้สึกอย่างไร จึงถอนสายตากลับมามองสิ่งแวดล้อมรอบๆ