กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมหายใจหนึ่ง
ลมหายใจสอง
หลังจากยืนยันว่าคนตรงหน้าเป็นคนจริง ตี้อู่อีหรงระงับความตื่นเต้นในใจอย่างหนัก จัดระเบียบเสื้อผ้าก่อนก้มลงไหว้อย่างลึกซึ้ง น้ำเสียงสะอึกสะอื้น
"เจ้าตำหนักกู่เสียตี้อู่อีหรง ขอเฝ้าบรรพชน"
"ผู้อาวุโสลำดับหกจูซิ่วเนียง ขอเฝ้า...ขอเฝ้าบรรพชน" จูซิ่วเนียงไม่ได้สงบเสงี่ยมเท่าเจ้าตำหนัก พูดน้ำเสียงสะอึกสะอื้นตัวสั่นไปมาขณะทำความเคารพ
【เมื่อถูกกลั่นแกล้ง ก็ตอบแทนกลับไป】
【ใครกล้ารังแกพวกเธออีก สังหาร】คำพูดสองประโยคของบรรพชนเหมือนพูดเพื่อเธอโดยเฉพาะ
สิ่งนี้ทำให้จูซิ่วเนียงรู้สึกเหมือนเด็กน้อยที่ถูกรังแกข้างนอกกลับบ้าน เห็นผู้ปกครองที่คอยปกป้องตัวเอง กลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้อย่างไร