กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กระบี่ยาวบินกลับมา
เสิ่นอวิ๋นงอนิ้วดีดเปลวไฟสังหารสวรรค์ออกไป เผาทำลายศพของหยางเหม่ยฮุ่ยจื่อ:
“ไปกันเถอะเซียนเอ๋อร์ กลับบ้านเลย”
“อือ!” ไป๋เซียนเอ๋อร์ยิ้มจนตาหยี วาบจากไป:
‘กลับไปต้องให้รางวัลพี่อวิ๋นให้ดี ๆ!’
กระทั่งเสิ่นอวิ๋นจากไป พี่คนขับหลายคนก็อดพูดว่าเสียดาย:
“นินจาหญิงระดับสูงสุดขนาดนี้ พูดฆ่าก็ฆ่าเลยชักจริง ๆ คนที่แล้งก็แล้งตาย คนที่ท่วมก็ท่วมตาย!”
“นี่สิผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริง ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งภายนอก! ถ้าเป็นฉันละก็ใจอ่อนไปแล้ว ไม่แปลกที่เสิ่นอวิ๋นจะโหดขนาดนี้!”
“ใจอ่อนบ้านนายสิ!” หนุ่มหัวร้อนคนหนึ่งตบฝากระโปรงรถอย่างตื่นเต้น:
“พวกญี่ปุ่นนี่ต้องก่อเรื่องในหัวเซียแน่! คนที่ทำลายชะตาชาติสมควรตาย! ฆ่าได้ดี!!”