กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
'เมื่อตอนนั้นผู้นี้พบสหายน้อยคนหนึ่ง เห็นเขาฉลาดจึงสอนมรรคยันต์บ้าง หลังจากนั้นเจอกันอีกครั้งฝ่ายตรงข้ามแก่เฒ่าแล้ว ป้ายหยกนี้คือของที่เขามอบให้ข้า บอกว่าถ้าต้องการหาแหล่งบำรุงดวงจิต สามารถหาสัญญายันต์ช่วยเหลือได้...'
ตามที่เสิ่นอวิ๋นพูดสุ่มไป ภาพเรื่องราวค่อยๆ ถูกวาดขึ้นในความคิดของตู๋เหมียวหลิง
เรื่องราวธรรมดามาก ไม่พ้นเรื่องรู้คุณตอบแทน เดี๋ยวเดียวคนสิ่งของเปลี่ยนไปหมดอะไรทำนองนั้น แต่ทนต่อการเพิ่มค่าความชอบเต็มของตู๋เหมียวหลิงไม่ได้ ฟังจนเธอติดใจมาก:
'ปรากฏว่าท่านเก่งขนาดนั้น...'
ผู้มีพระคุณถ่ายทอดแก่นักยันต์วิญญาณ!
'แต่สำหรับท่าน ชั่วพริบตาก็คือสมัยเปลี่ยนแปลงแล้ว...' ตู๋เหมียวหลิงรู้สึกเศร้าโดยไม่รู้ตัว