เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ราตรีดึกแล้ว
เสิ่นอวิ๋นที่ทะลวงระดับเสร็จแล้วผ่อนลมปราณขุ่นมัวออกมา
‘เพิ่งระดับหลุดพ้นสามัญขั้นสอง ช่างคิดถึงความรู้สึกตอนอัปเกรดวีไอพีจริง ๆ…’
พอวีไอพีอัปเกรด ระดับของเขาก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้พอตบะสูงขึ้น วีไอพีตามไม่ทันก็ได้แต่ทะลวงระดับเป็นช่วง ๆ
‘แต่ก็ถือว่าไม่เลว หากคนข้างนอกรู้เข้าต้องอิจฉาตาร้อนตายแน่…’ เสิ่นอวิ๋นมองภาพเกม
หลิงชิงเสวี่ยกำลังบำเพ็ญในห้อง ดูแล้วยังปลอดภัยดี
เห็นไป๋เซียนเอ๋อร์กลับมาแล้ว กำลังหมอบอยู่ข้างเขา เสิ่นอวิ๋นยื่นมือโอบไป๋เซียนเอ๋อร์ที่หน้าตายังงัวเงียด้วยความง่วงเข้ามาในอ้อมอก
“เซียนเอ๋อร์เป็นอย่างไรบ้าง การโจมตีวิชาคูณได้ผลแค่ไหน?”
อาจเพราะกำลังย่อยพลังงาน ร่างของไป๋เซียนเอ๋อร์จึงอุ่นสบายทั้งตัว แถมตัวนุ่มราวกับไม่มีกระดูก กอดไว้ในมือสบายมาก