กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ต่อให้เธอทำให้เผ่าอสูรอยู่ในร่องในรอยได้ เผ่ามนุษย์ก็ไม่ยอมหรอก” เสิ่นอวิ๋นเย้าแหย่พลางหัวเราะ
“เว้นแต่เธอจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดของทั้งสองเผ่า เหมือนมหาจักรพรรดิโบราณผู้นั้น แค่เอ่ยคำเดียวก็ทำให้สรรพชีวิตหยุดสงคราม ใต้หล้าสงบสุข”
เรื่องแบบนี้บนทวีปเสวียนเทียนก็เป็นเช่นกัน
ไม่อย่างนั้นหากไม่ถึงมหาจักรพรรดิ ก็ไม่มีใครมีความสามารถหยุดยั้งได้
‘ฟังจากคำพี่อวิ๋น เขาไม่ได้คิดจะทำลายเผ่าอสูร น่าจะเป็นเพราะห่วงความรู้สึกของฉัน...’ ไป๋เซียนเอ๋อร์กลอกตาแล้วยิ้มเบา ๆ
“งั้นพี่อวิ๋นสู้ ๆ! เซียนเอ๋อร์จะคอยเชียร์ให้!”
“เธออย่าคิดจะขี้เกียจนะ!” เสิ่นอวิ๋นกลอกตา
“ตอนนี้เธอแข็งแกร่งกว่าฉัน ฉันยังหวังพึ่งเธอพาโบยบินอยู่เลย!”
“ได้ ๆ งั้นเราสู้ไปด้วยกัน!” ไป๋เซียนเอ๋อร์ยิ้มกว้าง