กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
'เจ้านายอย่าโกรธ เซียนเอ๋อร์คราวหน้าไม่กล้าแล้วน่า...' ไป๋เซียนเอ๋อร์เห็นเสิ่นอวิ๋นมองเงาลางบนห้วงว่าง เสียงอ่อนโยนมาก
เธอรู้ว่าเสิ่นอวิ๋นกลัวเธอเกิดอะไรขึ้น แต่เธอก็กังวลใจเจ้านายเจออันตรายเหมือนกัน 'ยังไงก็ตาม ฉันบาดเจ็บแล้วฟื้นตัวเร็ว แค่ไม่อนุญาตให้เจ้านายบาดเจ็บเท่านั้น!'
ควบคุมจิตใจแล้ว เธอก็มองไปยังตัวละครลึกลับที่มนุษย์ท้องถิ่นเคารพนับถืออย่างมาก ราชาอสูรเทียมฟ้า!
ในกลางรัศมีทอง เงาลางมหาอริยะเหยียบเมฆหมอก สวมเกราะรบสีทองสว่าง ปากคล้ายเทพสายฟ้าไม่แหลม ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องลึกบอกเล่าร่องรอยกาลเวลา
แม้เขาจะดูแก่มาก เหมือนลิงแก่ปลายบั้นปลาย แต่ลมหายใจที่กระจายจากร่างกายทรงพลังอย่างเหลือเกิน ไม่มีใครกล้าดูถูกเพราะรูปลักษณ์ภายนอกที่ชราของเขา