กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้หลิงชิงเสวี่ยกำลังยิ้ม แต่หลิ่วฟางหยากลับเห็นเส้นเลือดแดงและเปลวโกรธในดวงตาของเธอ
อีกฝ่ายไม่ได้เพราะเข้าสู่แดนศักดิ์สิทธิ์แล้วแสดงท่าทีผู้ชนะที่มองลงมา แต่กลับเผยสีหน้าเช่นนี้
หลิ่วฟางหยาผู้มีประสบการณ์ลึกซึ้งมองออกว่าทำไมเธอจึงโกรธถึงเพียงนี้
“เฮ้อ!!” นางถอนหายใจยาวอย่างเศร้าสร้อย มองเด็กสาวเบื้องหน้าที่ค่อย ๆ เผยสง่าราศีแล้วพึมพำกับตัวเอง
“คนฆ่าคนมามาก หัวใจก็เย็นชาไปเอง ไม่คิดเลยว่าเธอจะมองฉันเป็นอาจารย์ใหญ่มาตลอด……”
เห็นได้ชัดว่าในใจหลิงชิงเสวี่ยยังคงสำนึกบุญคุณที่นางเคยรับเลี้ยงไว้ในปีนั้น