เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้หลิงชิงเสวี่ยรู้สึกร่างกายเบาสบายอย่างบอกไม่ถูก ราวกับมีพลังยุคบุพกาลหลายสายกำลังเดือดพล่านอยู่ในกาย
และแรงกดข่มของสิ่งที่เรียกว่าบันไดทดสอบพรสวรรค์นี้ ในยามนี้ก็หายวับไปสิ้น!
ทันใดนั้น เสียงกระซิบหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของนาง:
‘ชิงเสวี่ย กงจื่อผู้นี้ได้เปิดใช้งานกายภาพของเธอแล้ว ความทุกข์ยากในอดีตเป็นเพียงลมหนาวเล็ก ๆ น้อย ๆ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เกียรติยศทั้งมวลจะรวมลงที่ตัวเธอ’
‘ไปเถอะ แสดงให้ชาวโลกเห็นสิว่าศักยภาพมหาจักรพรรดิเป็นเช่นไร!’
‘คุณชายกำลังช่วยฉันอยู่...’ หลิงชิงเสวี่ยมองห้วงว่างอย่างเหม่อลอย
ราวกับมีเงาลางของบุรุษในชุดขาวบริสุทธิ์ดั่งหิมะ ผู้มีกลิ่นอายเหนือโลก กำลังเฝ้ามองนางอย่างเงียบ ๆ
แม้มองไม่เห็นใบหน้าของอีกฝ่าย แต่ในยามนี้ นางก็สัมผัสได้ถึงสายตาของเขาได้จริง ๆ
นั่นเป็นความรู้สึกว่าถูกจับจ้องที่ชัดเจนยิ่งกว่าในโรงเหล้าเสียอีก