กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่มีใครชอบยัยนี่หรอก ไม่มีใครอยากให้ยัยนี่อยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ” จูเลียพูด
“โคตรขี้แพ้เลย วันศุกร์ที่แล้วยัยนี่ไม่ได้ส่งโครงงานใหญ่ของวิชาศิลปะด้วยซ้ำ” โซเฟียตอบกลับ
“ถ้าไม่คิดจะพยายาม แล้วจะเสนอหน้ามาโรงเรียนทำไมกัน?”
แม้บทสนทนาจะฟังดูเหมือนพวกเธอคุยกันเอง แต่จริงๆ แล้วพวกเธอกำลังพูดกับฉัน พวกเธอแค่ทำเป็นคุยกันเองเท่านั้น มันทั้งเจ้าเล่ห์ตรงที่สร้างข้ออ้างให้ปฏิเสธได้ว่าไม่ได้พูดกับฉัน และในขณะเดียวกันก็ทำตัวเด็กสิ้นดีด้วยการแกล้งทำเหมือนฉันไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้น ผสมผสานความงี่เง่าแบบเด็กๆ เข้ากับความเจ้าเล่ห์ในแบบที่มีแค่เด็กมัธยมปลายเท่านั้นที่ทำได้ ฉันคงหัวเราะให้กับความไร้สาระนี้ไปแล้ว ถ้าคนที่ต้องมารับเคราะห์ไม่ใช่ตัวฉันเอง