เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การออกไปวิ่งช่วยให้ฉันตื่นเต็มตา เช่นเดียวกับการอาบน้ำอุ่นและกาแฟหนึ่งถ้วยที่พ่อชงทิ้งไว้ในหม้อต้ม แต่ถึงอย่างนั้น ความเหนื่อยล้าก็ไม่ได้ช่วยลดความรู้สึกสับสนที่วันนี้ดูเป็นปกติธรรมดาเหลือเกินในตอนที่ฉันกำลังเดินไปโรงเรียน เพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ฉันเพิ่งผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมาแท้ๆ ทั้งยังได้พบกับอาร์มส์มาสเตอร์ด้วย แต่ตอนนี้ มันกลับเป็นแค่วันธรรมดาวันหนึ่งเหมือนวันอื่นๆ
ฉันรู้สึกประหม่าอยู่บ้างตอนที่เดินมาถึงห้องโฮมรูม จากการที่แทบจะโดดเรียนไปถึงสองคาบเมื่อวันศุกร์ก่อน และไม่ได้ส่งการบ้านชิ้นสำคัญ ฉันจึงคิดว่าครูน็อตต์คงรู้เรื่องแล้ว ฉันไม่ได้รู้สึกโล่งใจเลยสักนิดตอนที่ครูน็อตต์เหลือบตาขึ้นมองฉันแล้วส่งยิ้มเกร็งๆ ให้ ก่อนจะหันความสนใจกลับไปที่จอคอมพิวเตอร์ของเธอ นั่นแปลว่าความอับอายจะยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีกหากคาบเรียนถูกขัดจังหวะโดยใครสักคนจากห้องปกครองที่เดินลงมาตามตัว ส่วนลึกในใจฉันนึกอยากจะโดดคาบนี้ไปด้วยอีกคาบ เพียงเพื่อหลีกเลี่ยงความอับอายที่อาจเกิดขึ้นและไม่ตกเป็นเป้าสายตา