เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
ด้านนอกศิลาขอบเขตหินดำ นักศึกษาลำดับแกนหลักหลายคนที่ถูกทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ยังคงเฝ้าอยู่ที่นั่น
เมื่อเห็นเฉินนั่วอุ้มสตรีชุดขาวที่โชกไปด้วยเลือดทั้งร่าง ควบหมาป่าพุ่งออกมา พวกเขาต่างยืนนิ่งงันอยู่กับที่
“นักศึกษาลาดตระเวนสองคนจากจุดเฝ้าระวังหมายเลขสามยืนยันแล้วว่าเป็นความตาย เขตผนึกมีสัตว์มารห้วงลึกชั้นสูงเคลื่อนไหวอยู่”
เฉินนั่วทิ้งคำพูดไว้เพียงประโยคเดียว ต้าหวงไม่หยุดฝีเท้า พุ่งผ่านลานกว้างตรงไปยังเขตวิลลาของลำดับแกนหลัก
“เดี๋ยวก่อน! นั่นคือ... รุ่นพี่หลินลั่วเสวี่ยหรือ?”
ไม่มีผู้ใดตอบพวกเขา
สามนาทีต่อมา ประตูวิลล่าถูกถีบเปิดออก
เฉินนั่ววางหลินลั่วเสวี่ยลงบนพื้นห้องรับแขก จากนั้นหันกลับไปปิดประตูลงกลอน และรูดม่านทุกบานจนสนิท
ชีพจรของนางอ่อนแรงจนแทบจับไม่ได้แล้ว ลายสีดำข้างลำคอเริ่มแผ่ลามลงไปถึงคาง