ตอนที่ 46 ขวางประตูสังหาร? บรรลุขั้นต่อหน้าทุกคน!

เฉินนั่วเงยหน้าขึ้น จ้องตรงไปยังฝ่ามือยักษ์สีแดงคล้ำที่บดบังฟ้าดิน

เขาไม่คิดจะซ่อนเร้นอีกต่อไป

รากที่หลงเหลือของต้นไม้โลกซึ่งเขากลืนกินเข้าไปในดินแดนลับดาวร่วง รวมถึงพลังชีวิตต้นกำเนิดอันกว้างใหญ่ดุจมหาสมุทร เขาสะกดข่มมันมาตลอดทางจนถึงขีดจำกัด

“โจวเทียนหาวคงเดียวดายอยู่เบื้องล่างน่าดู”

เฉินนั่วเอ่ยปาก เสียงของเขากลบเสียงลมกรรโชกภายในค่ายกลจนมิด

โจวเจิ้นหย่วนโกรธจนหัวเราะออกมา “สารเลวน้อย! จงตายเสีย!”

ฝ่ามือยักษ์ฟาดลงมาอย่างดังสนั่น

ภายในดินแดนรกร้างไร้ปราณ แคว้นเทพกว้างร้อยหมู่สั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง

ต้นอ่อนต้นไม้โลกสูงห้าสิบเมตรสั่นไหวอย่างรุนแรง กิ่งใบอันเขียวชอุ่มโปรยแสงสีน้ำเงินไร้สิ้นสุด ก่อนหลั่งไหลออกมาตามแขนขาและกระดูกทั่วร่างของเฉินนั่ว

ตู้ม!