ตอนที่ 40 ศึกกลืนกิน? แคว้นเทพของข้ามีไว้เขมือบเจ้าโดยเฉพาะ!

โจวเทียนหาวหมอบอยู่ในโคลนตม

ดวงตาขวาที่ถลนออกมาจับจ้องเถาวัลย์แดงซึ่งแทงทะลุแขนของเฉินนั่วเขม็ง

เสียงคำรามแหบพร่าที่เมื่อครู่ยังหยิ่งผยองพลันติดค้างอยู่ในลำคอ

ต้นกำเนิดกลายพันธุ์ที่เขาภาคภูมิใจจนถึงที่สุดได้สูญเสียการควบคุม

พลังชีวิตมหาศาลไหลย้อนผ่านเถาวัลย์แดงขนาดใหญ่ต้นนั้น เข้าสู่ร่างของเฉินนั่ว

มิติถ้ำสวรรค์แดนรกร้าง

ผิวน้ำทะเลสาบน้ำพุวิญญาณพลันซัดสาดเป็นระลอกคลื่น

ต้นไม้โลกส่องประกายแสงสีน้ำเงินไปทั่วทั้งต้น กิ่งก้านอันแข็งแกร่งสั่นไหวด้วยความตื่นเต้น พลังแห่งการกลืนกินมหาศาลแผ่ทะลุออกไปตามจุดยึดความว่างเปล่า

“หยุดก่อน กลิ่นอายนี้ปะปนเกินไป!”

อ้ายหย่าซึ่งกำลังวุ่นอยู่ข้างแปลงวิญญาณพลันยืดกายขึ้น