กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 530 ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ
ใกล้บ่าย สวนหลังบ้านคึกคักมาก โจวหรานยืนอยู่ในห้องนอนของหนานจือ มองหนานจือที่กะพริบตาปริบ ๆ ไม่หยุด “ได้ยินแล้วเหรอ?”
“ช็อกจนพูดไม่ออกแล้วเหรอ?”
“ได้ยินแล้ว” หนานจือหยุดกะพริบตา “เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
“ไม่เร็วแล้ว”
โจวหรานเดินเข้าไปบีบแก้มเธอ “ฉันว่านานแล้วนะ หลัก ๆ ก็เพราะผู้ใหญ่คิดเยอะ”
“เลยเสียเวลาหลายวัน ถ้าไม่ใช่ก็คงเร็วกว่านี้”
“อ๋อ...” หนานจือคลึงแก้มตัวเอง “ก็ได้ หมั้นก็หมั้น ไม่ยังไงก็ช่าง!”
“ถึงเวลาก็เรียกฉันกลับมาก็พอ” หนานจือพูดแล้วหัวเราะหึ ๆ “ห่างกันไว้มันสวยงามไง!”