กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 522 ปล่อยให้อิจฉากันไป
ทุกคน: “หา??”
หลิ่วมู่เข้าใจแล้ว: “โชคลาภที่มันหามาได้ไม่ใช่ของคนอื่น แต่เป็นของที่ไม่มีเจ้าของเหรอ?”
“ใช่!” หนานจือพยักหน้าแรง ๆ “แต่ของที่ไม่มีเจ้าของแบบนี้ก็หายากนะ พี่ใหญ่มีโชคลาภกว้างขวาง ถ้ายอมเลี้ยงมันก็ได้ประโยชน์ด้วยกันทั้งคู่”
หนานหยามองหนูหาทองตัวนั้น ถอนหายใจเบา ๆ “เพราะงั้นมันถึงมาคาบโชคลาภที่ถูกพาไป หนึ่งคืออยากให้ฉันเจอ สองคือถ้าไม่มีโชคลาภมันก็จะตาย”
“ใช่”
หนานจือลูบคาง “แต่พอมีคนเลี้ยงแล้ว โชคลาภพวกนั้นก็จะไม่ถูกคนอื่นพาไป มันเป็นของคุณหมด”
“พอมีนายแล้วมันก็ยังเรียกโชคลาภได้ ถือเป็นสกิลติดตัว”