กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 517 พื้นแตก
ไป๋เหลียนตบมือเหมียวเจ้าเจ้าเบา ๆ พลางพยักหน้า เป็นเชิงบอกว่าเขาไม่พูดแล้ว
เหมียวเจ้าเจ้าเพิ่งยอมปล่อยมือ หนานจืออยู่ข้าง ๆ ทำเสียงฮึดฮัด “ผู้ชายแก่ ๆ เขามีอะไรดีนักหนา?”
ได้ยินแบบนั้นเหมียวเจ้าเจ้าสวนกลับทันที “แต่ก็ดูเหมือนจะเป็นคนแก่กันหมดเลยนะ?”
เท่าที่เธอรู้จัก — เท่าที่เธอรู้จักคนนั้น ดูยังไงก็ไม่เห็นจะหนุ่มตรงไหนเลย?
หนานจือ: “...”
“แหม ๆ!!” เธอไอแห้ง ๆ แล้วถูคอด้วยความเก้อ “ถ้าพูดแบบนั้นฉันก็ไม่เถียงหรอกนะ”
ไป๋เหลียนกวาดตามองสามคนข้าง ๆ แล้วค่อย ๆ เบือนสายตาไป “แก่หน่อยก็ดี ตายไว”
“แล้วก็ยังได้ใช้ชีวิตสบาย ๆ อยู่ข้างในนั้นต่อ”