กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 510 ช่างคึกคักจริง ๆ!
หนานจือย่อตัวลง คว้าคอเสื้อด้านหลังผู้ชายคนนั้นดึงขึ้นมา “พวกคุณมีกี่คนที่ทำเรื่องแบบนี้?”
“ก็ผมกับพี่ใหญ่ครับ” ผู้ชายหน้าตาเปื้อนเลือด แม้จะแพ้แล้วแต่รอยยิ้มยังประจบ “ผมกับพี่ใหญ่โตมาที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งครับ แต่ก่อนในหมู่บ้านมีนักพรตเต๋าแก่คนหนึ่ง รับเราไปเลี้ยง”
“หลังจากนั้นก่อนจะได้ไปเรียน ท่านก็เสียครับ เรารู้ว่าไม้เท้านี่เอาไว้ทำอะไร” ผู้ชายพูดพลางยิ้มขื่น “เราก็แค่อยากหางานเสริม ทำเงินนิดหน่อย”
“ตายแล้ว?” หนานจือจับความผิดปกติได้อย่างไว “ตายก่อนเปิดเทอม?”
“ครับ” ผู้ชายพยักหน้า “ตอนแรกก็ปกติดี คืนหนึ่งจู่ ๆ ก็หายใจขาด”