กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 507 ลูกเขยตระกูลหนาน
หนานจือเลิกคิ้ว เปิดประตูรถแล้วนั่งลง กวาดตามองฟางโหยวที่ยังมองออกไปนอกหน้าต่าง พูดด้วยน้ำเสียงเยาะๆ “ไม่ต้องมองแล้ว พ่อเธอไม่ได้มา”
“หนานจือ!”
ฟางโหยวหดสายตากลับ ยกมือเคาะหัวหนานจือเบาๆ “พูดดีๆ กับฉันหน่อยได้ไหม!”
“ฉันเป็นเพื่อนของพี่ใหญ่เธอนะ!” ฟางโหยวฮึดฮัด สตาร์ทรถ “ตามลำดับอาวุโส เธอก็ต้องเรียกฉันว่าพี่ใหญ่ รู้ไหม?”
“โอ๋~นับกันแบบนี้นี่เอง!” หนานจือทำท่าเพิ่งเข้าใจแจ่มแจ้ง “งั้นถ้าพูดแบบนั้น เหลียนเหลียนก็นับเป็นทั้งเพื่อนทั้งลูกน้องฉัน แล้วแบบนี้มันจะแปลกตรงไหนล่ะ?”
“รุ่นเดียวกัน?”
ฟางโหยว: “...”