กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 486 ของอร่อย!
“ไม่ต้องเกรงใจ”
หนานจือหันไปหาหอพักของตัวเอง ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมา นอกจากจะมีเรื่องให้พูดไม่ออกมากขึ้นแล้ว ตัวเองยังกลายเป็นคนชอบช่วยคนไปซะแล้ว
'นี่มันเพราะอะไรกันนะ??'
หนานจือคิดอยู่พักหนึ่ง คงเป็นเพราะแม่บอกว่าต้องอ่อนโยนกับผู้หญิงมั้ง!
“504...”
หนานจือยืนอยู่หน้าประตู เอียงหัวมองประตูห้อง 504 ด้วยสีหน้าเรียบเฉย พูดเสียงเบา ๆ “โรงเรียนนี้คึกคักดีนะ...”
“นี่! เพื่อน” ต้วนสือเดินไปห้องข้าง ๆ เห็นหนานจือก็ดีใจมาก “เธออยู่ 504 เหรอ?”
หนานจือพยักหน้า ต้วนสือชี้ไปที่ 503 “ฉันอยู่ 503 เดี๋ยวฉันเอาของฝากท้องถิ่นมาให้กินนะ!”