กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 422 โลหิตจานหมึก
“วันนี้เป็นวันดีจริง ๆ ที่จะได้ส่งเธอไปซะที”
โจวปิ่งสะบัดตัวกลับมาทันที ก็เห็นหนานจือพิงกรอบประตูอยู่ เขาหรี่ตา เสียงต่ำ “รู้จักฉันด้วยเหรอ?”
หนานจือกางมือ “ไม่งั้นล่ะ? คุณโจว?”
แววตาของโจวปิ่งตกใจวาบ แต่เพียงครู่ก็พูดอย่างไม่แยแส “รู้ก็รู้ไป รู้ว่าคนที่ส่งเธอไปคือใครก็ดีเหมือนกัน”
เรื่องใกล้จะจบอยู่แล้ว จะรู้หรือไม่รู้ก็ไม่สำคัญแล้ว เขารู้แค่ว่า วันนี้เธอต้องตาย!
หนานจือหัวเราะในลำคอ ชี้ไปที่เงาข้างหลังเขา “รู้สิ ยังไงก็ไม่ใช่คุณนี่”