กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 420 ทำไมกัน?!
ฉางเทียนหลงมองไปที่ยอดเขาอีกลูก “ตอนนั้นฉันยังคิดอยู่เลย ผู้เฒ่ากวาทำไมใจถึงไม่มั่นคงได้”
พูดพลางเหลือบมองหนานจือที่นอนหลับสนิท “พอมองแบบนี้ ใครมาก็ต้องใจไม่มั่นคงทั้งนั้น”
'เลี้ยงมากับมือ กับลูกแท้ ๆ มันจะต่างกันตรงไหน'
ตงเสวี่ยขานรับอย่างฝืด ๆ เหล้าไหลลงคอ ความเผ็ดร้อนแล่นเข้าหัวใจ เผาจนในตัวเธอกระสับกระส่าย
ฉางเทียนหลงเงยหน้าดื่มเหล้าคำหนึ่ง แล้วเขย่าขวดเหล้า “ต้องการฉันไหม”
ตงเสวี่ยส่ายหน้า “ไม่ต้อง”
พูดพลางเหลือบมองหนานจือ ยิ้มอย่างเอ็นดู “เธอคงไม่อยากให้มีใครมาเป็นเพื่อนเพิ่มอีกคน”