กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 376 ดูสิ เจ้าตัวน่ารักของบ้านเธอหิวจนเป็นแบบนี้!
ผู้อาวุโสเจิ้งฟังจบสีหน้าแย่มาก เขามองไปที่โจวหราน “ท่านประธานโจวไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ”
โจวหรานเงยหน้าขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ “อาจือพูดถูก”
กว่าจะเข้าตาเธอได้ไม่ง่าย ต้องตามใจหน่อย
ส่วนตัวเองน่ะเหรอ... พกติดตัวไว้ ก็ถือเป็นการตามใจแบบหนึ่งเหมือนกัน
ผู้อาวุโสเจิ้งกลอกตาอย่างแรง สองคนนี้คนหนึ่งยั่วโมโหกว่าอีกคน คนหนึ่งฆ่าคน คนหนึ่งทรมานศพ
กัวอินไม่ค่อยมีปฏิกิริยาอะไร ความคิดของเขาคือในที่สุดก็ได้กินข้าวจริงๆสักที!
เขารู้สึกเป็นครั้งแรกว่าได้กินข้าวมันมีความสุขขนาดนี้!