กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 362 เธอคนนั้นเอง!
หวงซานกัดฟันกรอด ไม่ใช่เพราะเขาขี้ขลาด แต่เขาเองก็สู้ไม่ไหวจริง ๆ กับตาแก่ที่ใกล้จะถึงระดับสี่แล้ว!
“ยันต์แคล้วคลาดที่ฉันให้ไปก็อยู่บนตัวหลานฉัน”
หรงเวยพูดพลางส่ายหน้าเบา ๆ “ก็เป็นความผิดของฉันเองที่ปล่อยให้มันทำอะไรตามใจ”
เรื่องนี้มันเป็นเรื่องไม่คาดคิดจริง ๆ กว่าเขาจะรู้ก็ตอนที่หลานเอาเจ้าพังพอนที่ตายแล้วกลับมา พอเห็นพังพอนตัวนั้น ความคิดบางอย่างก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในหัวเขา
แววตาหรงเวยดับลง มองดูตะปูโลงศพเล่มนั้น ทั้งตะปูเล่มนั้นกับขั้นตอนถลกหนังดึงกระดูก ล้วนเป็นเขาเป็นคนสั่งทั้งนั้น
แต่เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญหรอก