กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 298 ถ้าไม่รู้จักฉัน ก็แปลว่าเขายังเล่นสกปรกไม่พอ
ซูโม่ลอยอยู่ข้าง ๆ เงียบ ๆ ทั้งที่สองคนนั้นไม่ได้ทำอะไรหวานแหววกันเลย แต่เขากลับรู้สึกว่าตัวเองเป็นก้างขวางคอจริง ๆ
เขามั่นใจเต็มร้อยว่าไม่ได้คิดไปเอง
หนานจือส่งเสียงฮึแล้วดึงมือกลับ ก่อนจะหัวเราะในลำคอ เลิกคิ้วมองโจวหราน “นี่นายฉวยโอกาสแต๊ะอั๋งฉันเหรอ?”
โจวหรานเห็นแววตาท้าทายของหนานจือก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “อืม รู้ได้ยังไงล่ะ?”
“ยากนะเนี่ยที่เธอจะดูออกด้วย”
หนานจือแยกเขี้ยวใส่เขาแล้วหันไปเร่งฝีเท้าตามสามคนข้างหน้า ปากก็บ่นงึมงำ “ผู้ชายนี่พอจะหน้าด้านขึ้นมา ก็หน้าด้านได้จริง ๆ!!”