กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 282 ทั้งคนทั้งเรื่องก็น่าสนใจ
ตอนที่เธอฟันขาแมงมุมขาดเมื่อกี้ เธอรู้สึกได้ชัดว่ามีพลังบางอย่างช่วยกดกระบี่ของเธอลงไป
ถึงไม่มีพลังนั้นเธอก็สู้ชนะอยู่แล้ว แต่มันก็ช่วยให้จัดการได้ง่ายขึ้นจริง ๆ
‘เป็นเพราะเลือดตรงประตูหรือเปล่านะ...’
รถเมล์ค่อย ๆ แล่นออกจากป่าลึก โจวหรานหยิบแซนด์วิชกับกาแฟออกจากกระเป๋ามากิน ส่วนหนานจือที่นั่งแทะหมั่นโถวแห้ง ๆ อยู่ข้าง ๆ จ้องกาแฟในมือเขาไม่วางตา
“กาแฟนายมาจากไหน?”
“เอามาเอง”
“อ๋อ...”
โจวหรานหันไปมองหนานจือที่ก้มหน้าแทะหมั่นโถวเงียบ ๆ ด้วยแววตาแปลกใจ เขานึกว่าเธอจะมาขอเสียอีก...
‘เดี๋ยวนี้มีมารยาทขนาดนี้แล้วเหรอ?’