กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 279 ดูเหมือนหมูตากแห้ง
โจวหรานนั่งอยู่ในรถเมล์ มองหนานจือใช้ฝีมือคล่องแคล่วเล่นกับเถาวัลย์พวกนั้น พลางหัวเราะเบา ๆ “ก็จริง ต้องออกไปรับลมบ้าง”
เขาพูดพลางกวาดสายตาไปข้างหน้า ด้านหลังของหนานจือมีเถาวัลย์ไล่ตามจากสามเส้นกลายเป็นสิบกว่าสาย ตามรอยการเคลื่อนไหวของหนานจือมุ่งลึกเข้าไป
“ตามไป”
เหอซื่อขับรถตามอย่างว่าง่าย ผีหัวโล้นที่นั่งท้ายสุดมองเถาวัลย์ที่ลอยไปมาในอากาศพลางขมวดคิ้ว “เถาวัลย์นี่ทำไมรู้สึกชอบกล?”
แมงมุมแดงบนหัวเขาขาทั้งสิบแปดข้างขยุกขยิกอยู่ หัวโล้นยกมือตบมันไปที “อยู่เฉย ๆ”