กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 257 ไข่ไก่คือเงินตราที่ใช้กันทั่วไป
โจวหรานพยักหน้า “วางไว้เถอะ”
ผู้ช่วยพิเศษหลิวสั่งให้คนวางของลงได้เลย แล้วพาคนออกไปทันที ไม่มีคำพูดเกินจำเป็นสักคำ
หนานจือพูดชม “ช่างเป็นคนที่เกิดมาเป็นวัวเป็นม้าให้คนใช้งานจริง ๆ!”
โจวหรานมองไข่กับวัสดุบนพื้น เลิกคิ้ว “อย่าบอกนะว่าเราต้องลงมือเอง?”
หนานจือเลิกคิ้วเลียนแบบเขา “ไม่งั้นล่ะ?”
“มีแต่ไข่ที่คนบูชาย้อมด้วยมือตัวเองเท่านั้น ถึงจะมีฤทธิ์ทำให้อิ่มท้อง”
โจวหรานมองท่าทางหนานจือแล้วหรี่ตา เจ้าหัวไชเท้าตัวเล็กคนนี้เริ่มไม่เกรงใจเขาเรื่อย ๆ แล้ว