กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 243 ทหารยม
หนานจือทำเสียงเชอะ “อาวุธผีมีเจ้าของได้คนเดียว ไม่มีอาวุธผีเหลือเฟือไว้ให้ผีตัวอื่นหรอก”
“ผีอายุแค่ยี่สิบปีจะมีได้ยังไง ก็ไปแย่งของคนอื่นมาไงล่ะ!”
โจวหรานพยักหน้าเข้าใจ แล้วเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “แล้วแย่งออกมาจากแดนปรโลกมาให้นางได้ยังไง?”
“ใครเป็นคนแย่งออกมา?”
“เขามีญาติอยู่ในแดนปรโลกด้วยเหรอ?”
หนานจือหันมามองเขาแบบหน้าตาย “นายว่างก็กินถั่วเหลืองให้น้อยลงหน่อยสิ”
โจวหรานขยับคิ้ว ไม่ได้เถียง แต่มองร่มในมือผีหญิงด้วยท่าทางครุ่นคิด
คนคนนั้น อิทธิพลแผ่เข้าไปถึงแดนปรโลกแล้วเหรอ?
เขาไม่ค่อยเชื่อว่าอีกฝ่ายจะเก่งขนาดนั้น