กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 233 ให้ฉันรับผิดแทนเหรอ?
พออักขระยันต์ปกคลุมจนทั่ว อักษรแปดตัวบนหนังสือตัดญาติก็หายวับไปในพริบตา
ที่ตระกูลเจี่ยง เจี่ยงหมิงยืนอยู่ในห้องรับแขก มองคนตระกูลเจี่ยงทั้งหลายตรงหน้า ฟังพวกเขาพูดกันคนละประโยคสองประโยค ที่บอกว่าส่งเขาลงไปตรวจงานข้างนอก จริง ๆ ก็เพราะคนที่ตระกูลหนานเลือกคือเขานี่นา
คุณปู่เจี่ยงมองเจี่ยงหมิง พลางพูดด้วยสีหน้าอบรมสั่งสอนว่า “เสี่ยวหมิงเอ๋ย…”
เจี่ยงหมิงได้ยินคำเรียกนี้ก็หัวเราะเย็นในใจ เขาไม่ได้กำลังเรียกลูกชาย แต่เรียกเหมือนเรียกหมาที่กระดิกหางได้ตัวหนึ่ง
คุณปู่เจี่ยงพูดต่อด้วยถ้อยคำฟังดูดีมีเหตุมีผล “เธอยังเด็กเกินไป บางเรื่องเธอไม่เข้าใจ และก็ไม่รู้…”