กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 165 อายุป่านนี้แล้ว
หนานจือสะบัดมือโยนกระดูกให้ฮ่าวหมานชาง ป้ายบูชาแผ่นสุดท้ายที่เหลืออยู่ในห้องใต้ดินเมืองหลวงแตกเป็นเศษผงต่อหน้าต่อตาชายคนนั้น
ชายคนนั้นหน้าตานิ่งเย็น มองตรงจุดที่ไอพลังสุดท้ายยังค้างอยู่ “ออกจากเมืองหลวงไปแล้ว เขาตั้งใจเข้ามาเมืองหลวงเพราะกระดูกแค่นี้เหรอ”
“ผู้ฝึกวิชาสายอธรรมคนนี้เหิมเกริมขนาดนี้เลยเหรอ”
ชายหนุ่มยืนอยู่ข้าง ๆ ครุ่นคิด “คนคนนี้กับคนที่ฆ่าไช่เหว่ย จะเป็นคนเดียวกันไหม”
“บ้านไช่เหว่ยไม่เหลืออะไรแล้ว” ลูกวอลนัตหยกคู่ในมือชายคนนั้นหมุนดังกรุ๊กกริ๊ก “พื้นยังถูกงัดขึ้นมาหมด ไม่ค่อยเหมือนสไตล์ของคนคนนี้”
“บ้านตระกูลอิ่นของครบทุกอย่าง แม้แต่กระดูกก็ยังถูกทิ้งไว้”