กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 142 ใจดำจริง ๆ
พอหนานจือด่าเสร็จก็เริ่มรู้สึกผิดขึ้นมาทันที เธอค่อย ๆ เอียงหน้าไปมองอย่างระแวง พอเห็นว่าพี่ใหญ่ไม่ได้ดุอะไรก็แอบโล่งอก
ตกใจหมดเลย!
นึกว่าจะโดนบ่นอีกรอบซะแล้ว...
แต่พอหนานจือดึงสายตากลับมา ในใจก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ท่าทางของพี่ใหญ่ดูแปลก ๆ ไปนะ
ชายคนนั้นยืนอยู่ข้าง ๆ ถูฝ่ามือไปมาด้วยความตื่นเต้นปนกระวนกระวาย “ท่านอาจารย์ ต่อไปเริ่มได้เลยหรือยังครับ”
หนานจือส่ายหน้า แล้วส่งยิ้มลึกลับให้เขา “ยังต้องใช้เลือดเป็นสื่อนำอีกอย่าง”
ชายคนนั้นไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไร จู่ ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง “เลือดนำคืออะไรเหรอครับ”
“ฮิ ๆ” หนานจือยิ้มร่า “ไปหากะละมังมาใบหนึ่ง”
พอพูดจบเธอก็เสริมอีกประโยค “จริงสิ ต้องเป็นกะละมังเหล็กดำนะ”