กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 122 เลือดหยิน
ไอ้ตัวที่ไม่มีขน แถมตัวเทา ๆ ตรงหน้าน่ะ ในกรงเล็บมันคีบกระดาษยันต์เหลืองแผ่นหนึ่งที่เธอคลำหาอยู่ตั้งนาน
กระดาษยันต์เหลืองแผ่นนั้นอยู่ในมือมันโดยไม่ยับแม้แต่นิดเดียว ป้าแม่บ้านถอยหลังด้วยความตกใจ ถ้าเทียบกับตอนที่เจอผีอาฆาตเมื่อกี้ ความหวาดกลัวของเธอตอนนี้สมจริงกว่ากันเยอะ
เฮ่าหมานชางเอากระดาษยันต์เหลืองในมือแกว่งใส่ป้าแม่บ้าน “คลำอยู่ตั้งนานก็ได้แค่นี่เหรอ?”
มันพูดพลางสะบัดมืออย่างดูถูก กระดาษยันต์เหลืองลอยขึ้นกลางอากาศแล้วกลายเป็นขี้เถ้าในพริบตา “ของห่วย ๆ อย่างนี้ เอาไปให้ประมุขตระกูลของข้าเช็ดก้น ท่านยังบ่นว่าบาดก้นเลย”