กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 114 รู้ว่าเป็นเธอ ครั้งหน้าฉันจะไม่นอนดึกแล้ว
รถพุ่งออกจากฝั่งตะวันตกของเมือง คุณยายหลิ่วยืนอยู่ปากซอยมองท้ายรถที่ลับหายไป ยิ้มอย่างใจดี “เด็กคนนี้ ในที่สุดก็มีคนที่คุยด้วยได้สักที”
พอพูดจบก็หันหลังเดินกลับ พอเงยเท้าขึ้นยังไม่ทันก้าว ก็รู้สึกว่ามีมือข้างหนึ่งประคองแขนตัวเองไว้อย่างมั่นคง
“คุณยายหลิ่ว” สุ่ยยาพาคุณยายหลิ่วเดินไปทางบ้าน “ค่อย ๆ เดินนะคะ”
คุณยายหลิ่วรู้ตัวขึ้นมา ลดเสียงลงอย่างประหลาดใจ “...นี่กลางวันนะ?”
สุ่ยยาไม่เผยร่าง มุมปากที่คุณยายหลิ่วมองไม่เห็นมีรอยได้ใจ “พวกเราเป็นผีของนายท่าน ต่างจากผีทั่วไปนิดหน่อยค่ะ”
คุณยายหลิ่วพยักหน้าครุ่นคิด “ขอบใจนะยัยหนู”