กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 112 สัญญาหมั้นหมาย
หนานเฟิงเอนหลังพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์ “อาจือเป็นเด็กกตัญญู มีของดีก็คิดถึงย่าก่อน”
“แบบนี้เขาเรียกว่าน้ำดีไม่ไหลไปนาคนอื่น”
เขาพูดพลางมองพระพุทธรูป “อาจือไม่ได้เอาไปให้ย่าตรงๆ แต่ให้พ่อเอาไปให้แทน นี่แหละถึงจะเรียกว่ารู้ธรรมเนียม รู้จักกตัญญู”
“ย่าชอบใจ แล้วให้ของขวัญตอบแทนมา ก็ถือเป็นความเอ็นดู”
ยิ่งฟังตาก็ยิ่งเป็นประกาย หนานจือรู้สึกเหมือนเส้นลมปราณเหรินกับตูเปิดโล่งในพริบตา เธอเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว!!
“พ่อพูดถูกไหมล่ะ?” หนานเฟิงเอียงหน้ามองหนานจือที่ทำหน้าเหมือนได้วิชา “อาจือ”