กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 87 ก็นับว่าเป็นเพื่อนกันแล้วมั้ง
“หลิ่วมู่ เธอจะไปไหนเหรอ?”
หลิ่วมู่มองดวงตาสีดำสนิทคู่นั้น ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นตึก ๆ อยู่ข้างหู เธอได้ยินตัวเองพึมพำออกไป “ฉัน...ไปได้เหรอ?”
ดวงตาสีดำสนิทของหนานจือเผยความงุนงง “ทำไมจะไปไม่ได้ล่ะ?” พูดพลางขยับเข้าไปใกล้หูหลิ่วมู่เบา ๆ “ไปสิ งานเลี้ยงต้องมีของกินอร่อย ๆ เยอะแน่”
“ถือว่าฉันเลี้ยงเองนะ~”
หนานจือหัวเราะหึ ๆ “วันนี้ทำเอาเธอต้องเสียเงินเลยนะ”
หลิ่วมู่ยิ้มส่ายหัว “ไม่ได้เสียเงินอะไร แถมไม่ได้กินอะไรดี ๆ ด้วยซ้ำ”
ของกินเล่นทีละอย่าง ๆ บุญคุณช่วยชีวิตกลับตอบแทนด้วยของกินเล่นราคาไม่เกินสิบหยวนทีละอย่าง ทำให้เธอรู้สึกว่าหนานจือถูกเอาเปรียบ