กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 36 ดอกท้อเลือด
กลางคืนมืดสนิท มีแสงสีแดงห้าสายพาดผ่านกลางอากาศให้เห็นได้ด้วยตาเปล่า รีบพุ่งไปยังทิศทางเดียวกัน
“พี่ใหญ่ พวกเรานี่ก็นับเป็นพรหมลิขิตอีกแบบหนึ่งไหม”
ผีสาวตนหนึ่งยิ้มเศร้า ๆ มองหมู่บ้านที่กำลังจะไปถึง “บ้านอยู่ที่เดียวกันหมดเลย”
ผีสาวผมดัดยิ้มเย็นชา “ก็นับสิ ไม่งั้นเขาก็คงไม่จ้องพวกเรา”
พูดจบก็ทำสีหน้าจริงจัง สั่งกำชับผีอีกสี่ตน “กลับไปพูดให้จบแล้วก็ไปเลย อย่าไปอาลัยอาวรณ์มาก”
เธอรู้สึกมาตลอดว่าตอนที่จากมา คำพูดของนายมีความนัยแอบแฝง ยังไงก็ควรจัดการให้เร็ว ๆ ดีกว่า ภาพเหตุการณ์บนเขาร้างคืนนี้เธอยังไม่ลืม เรื่องนักพรตเต๋าอะไรนั่นก็ควรระวังไว้ให้ดี