กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 29 สัตว์ได้ยินยังต้องร้องไห้เลยนะ
ประกายเย็นเยียบของมีดสั้นวาบขึ้นกลางความมืดสลัว ชายคนนั้นหน้าเปื้อนเลือดเต็มไปหมด จ้องหนานจือที่หมดสติอยู่บนพื้นด้วยแววตาบ้าคลั่ง “ในเมื่อแกมาหาที่ตายเอง ฉันก็จะจัดให้!”
มีดสั้นแทงลงไปที่หัวใจของหนานจืออย่างเด็ดขาดไม่ลังเล
“หือ?!”
ชายคนนั้นมองมือตัวเองที่ค้างอยู่กลางอากาศอย่างตกใจปนสงสัย เหมือนมีมือใหญ่ที่มองไม่เห็นกำมันไว้ ขยับไปข้างหน้าไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
พอหายตกใจ เขาก็หน้าเหี้ยมขึ้นมา แล้วตะโกนด่าใส่อากาศ “ตัวอะไรวะ ไม่ดูตาม้าตาเรือ!”
“ปล่อยปู่ซะ ไม่งั้นจะทำให้แกไม่ได้ไปเกิดชั่วกัปชั่วกัลป์!”