กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 2 ฉันรับไม่ไหวจริง ๆ
หม่านหมิงจูตาแดงก่ำ เอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ “เป็นอะไรไปเหรอคะ”
พูดจบเธอก็นึกอะไรขึ้นได้ รีบปลอบ “ลูกไม่ต้องกลัวนะ พี่ ๆ ในบ้านใจดีกันทั้งนั้น ลูกเป็นลูกแม่ ไม่มีใครกล้ารังแกหนูหรอก”
หนานเฟิงที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้าอย่างจริงจัง “แม่พูดถูก ลูกคือคุณหนูรองของตระกูลหนานเรา เด็ก ๆ ในบ้านเราได้รับการปฏิบัติเท่าเทียมกันหมด”
“ไม่มีใครกล้า และก็ไม่มีใครทำด้วย”
“วางใจได้เลย”
“คุณพ่อ”
หนานจือกำลังจะอ้าปากอธิบาย แต่คำก็ติดอยู่ในปาก เธอเงยหน้ามองชายที่เดินออกมาจากตัววิลล่า ผู้ชายใส่สูทเนี้ยบพอดีตัว ใบหน้าเหลี่ยมคม ดวงตาลึกมองมาที่หนานจือ