เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 510 ถ้าเป็นแบบนั้น ยังเรียกว่าทุนได้อยู่หรือ?
หลินล่างไม่ได้เจอเสิ่นอานอานมา 6 เดือนแล้ว
พอเปิดประตูเข้าไป เขาก็เห็นเสิ่นอานอานอยู่เป็นเพื่อนลูกในห้องรับแขกทันที
ตอนนี้เสิ่นอานอานเปลี่ยนไปมาก เห็นได้ชัดว่าความอ่อนเยาว์ไร้เดียงสาบนใบหน้าลดลงไปไม่น้อย
บางทีแม้แต่ตอนนี้ เธอก็ยังไม่เข้าใจการมีลูกอย่างถ่องแท้ แต่เธอกำลังพยายามปรับตัวเข้าสู่ชีวิตใหม่แล้ว
ความรักของแม่ก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในใจเธอ ‘ลิงน้อย’ ในวันนั้น ตอนนี้กลายเป็นคนในครอบครัวของเธอแล้ว
เมื่อเสิ่นอานอานได้ยินเสียงเปิดประตู เธอก็หันมามองทันที ดวงตาสดใสคู่นั้นยังคงกระจ่างใสเหมือนเมื่อก่อน
หลินล่างรีบเดินมานั่งข้างเธอบนโซฟา โอบไหล่เสิ่นอานอานแล้วถามว่า “กินมื้อเย็นหรือยัง?”
“นายจะทำให้ฉันกินเหรอ?”
“ฉันทำไม่เป็นนี่ ถ้ายังไม่ได้กิน พ่อคงยังไปไม่ไกล ฉันจะโทรให้พ่อกลับบ้านไปทำให้ เดี๋ยวเราค่อยไปกินกัน”