กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 478 คุณสวี่: สรุปว่าทั้งหมดเป็นกรรมที่ฉันก่อเองสินะ!
“ลูกไปอุ้มลูกบ้านไหนมา?”
สิ่งแรกที่สวี่ซิ่วอวิ๋นคิดมีเพียงเรื่องนี้
หลินอวี้เหลียงเองก็งง มองสวี่ซิ่วอวิ๋นที่จู่ ๆ ก็อุ้มเด็กอีกคนเข้ามา “เกิดอะไรขึ้น?”
สวี่ซิ่วอวิ๋นมองเด็กในอ้อมแขนอย่างละเอียด แล้วรีบส่งคืนให้หลินล่างพลางพูดว่า
“ไปอุ้มมาจากไหนก็รีบเอาไปคืนเขาเลย”
หลินล่างรับเด็กกลับมาอย่างจนใจแล้วพูดว่า “แม่ คนนี้ก็ลูกผมเหมือนกัน”
“หมายความว่ายังไง?”
หลินล่างชี้เด็กในอ้อมแขน แล้วชี้เด็กในอ้อมแขนพ่อของตัวเอง ก่อนพูดว่า
“คนนี้ชื่อหลินซวี่ ส่วนคนที่พ่ออุ้มอยู่ชื่อหลินคังเต้า ถ้าจะพูดให้ถูก หลินซวี่ถึงจะเป็นหลานชายคนโตของพ่อกับแม่