ตอนที่ 114 คุณใจคอจะส่งฉันไปจริง ๆ เหรอ

ตอนที่ 114 คุณใจคอจะส่งฉันไปจริง ๆ เหรอ

วันอาทิตย์

ซ่งจื้อหย่วนกลับมาได้สองวัน หลังจากสืบสวนจนกระจ่างแล้ว เขาก็เรียกประชุมฉุกเฉินขึ้นมาทันที

ถึงแม้จะอยู่ในอำเภอ แต่ทุกด้านของเขาล้วนถูกจำกัด คนที่ร่วมมือกับเขาได้จริง ๆ ไม่มีมากนัก

แต่สุดท้ายเขาก็ยังเป็นผู้บริหารอันดับสอง การเรียกประชุมฉุกเฉิน คนที่ควรมาต้องมาให้ครบ ไม่มีใครกล้าสร้างความรำคาญให้เขาเรื่องแบบนี้

การประชุมครั้งนี้ มีคนมารวมกันกว่ายี่สิบคน

แม้ฝั่งอำเภอจะมีหน่วยงานค่อนข้างครบ รวมแล้วมีสี่ห้าสิบหน่วยงาน แต่หน่วยงานส่วนใหญ่ค่อนข้างอยู่ชายขอบ ตามปกติการประชุมเป็นทางการก็ไม่เชิญพวกเขามา

คนที่ได้รับเชิญครั้งนี้ เป็นคนที่ซ่งจื้อหย่วนระบุชื่อเองโดยเฉพาะ

โดยเฉพาะฝั่งสำนักงานสรรพากร เขากลัวว่าจะหลุดไป จึงส่งหนังสือเชิญเป็นที่แรก

ช่วงเปิดเขาพูดคุยเรื่องไม่สะทกสะท้านอะไรก่อน พูดถึงความยากลำบากของภาคเอกชน พูดถึงเสน่ห์ที่อำเภอเล็ก ๆ มีต่อบริษัทใหญ่ ๆ